Blog post

Zelfliefde | De Liefde herinneren die je al bent

Terug naar overzicht
1 | De Illusie van Realiteit
1 | De Illusie van Realiteit
2 | Jij Bent Niet Klein
2 | Jij Bent Niet Klein
3 | Angst is de Batterij van de Matrix
3 | Angst is de Batterij van de Matrix
4 | De Waarheid Die Ze Niet Willen Dat Je Weet
4 | De Waarheid Die Ze Niet Willen Dat Je Weet
5 | Hoe Word Je Vrij?
5 | Hoe Word Je Vrij?

'Seek not for love,
but merely seek for all the barriers
you have built against it.'

Rumi

Je hoeft niet te zoeken

"Zoek niet naar Liefde,
maar zoek slechts naar alle barrières
die je ertegen hebt opgebouwd."

— Rumi

Je hoeft niet op zoek te gaan naar zelfliefde.

Sterker nog, ik vond dat woord vroeger behoorlijk saai.
Een beetje zweverig misschien.
Verouderd.
En eerlijk gezegd had ik geen idee hoe iets dat zelfliefde heette
ooit mijn problemen zou kunnen oplossen.

Ik had het niet meer mis kunnen hebben.

Want achteraf gezien bleek het één van de grootste doorbraken
in mijn ontwakingsproces.

Zelfliefde hielp mij mijn frequentie te verhogen.
Tot het punt waarop ik de frequentie van Source kon ontmoeten.
De frequentie van mijn Ware Goddelijke Essentie.

En vanaf dat moment begon werkelijk alles te verschuiven.

Zelfliefde.
Het is geen ding.
Het is een frequentie.
Het is de frequentie waarmee wij gecreëerd zijn.

Dus in plaats van daarbuiten te blijven zoeken...
In relaties.
In succes.
In prestaties.
In gezien worden.
In gekozen worden.
In begrepen worden.

Ontdek ik steeds meer dat het om iets heel anders gaat.

Dus mijn vraag aan jou is:
Waar ben jij op dit moment op zoek naar Liefde?

Want dit weet ik inmiddels:
Waar we werkelijk naar verlangen, is veel dichterbij dan we denken.

Onder al die verlangens leeft een dieper verlangen:
Het verlangen om thuis te komen.
Thuis bij onszelf.

Deze verkenning is een uitnodiging om de relatie te herontdekken die onder alles ligt.

De relatie die je hebt met jezelf.
Met jouw volledige zelf.
Met het geheel van jou.

Niet alleen met de delen die zich krachtig voelen.
Of open.
Of in alignment.

Maar ook met de delen die bang zijn.
De delen die zich afgewezen voelen.
De delen die hebben geleerd te overleven.

Genezing begint wanneer elk deel van jou erbij mag horen.

Wanneer elk deel welkom is.
Wanneer elk deel geliefd mag zijn.
Want ieder deel van jou verdient Liefde.

Jij verdient Liefde.
Jij verdient zelfliefde.

Omdat niemand dat mooier aan jou kan geven dan jijzelf. ;-)

De menselijke ervaring

We groeien allemaal op binnen systemen van conditionering.

Ideeën over:
succes,
relaties,
veiligheid,
presteren,
identiteit,
en hoe het leven eruit hoort te zien.

Langzaam, langzaam,

zonder dat we het beseffen,

passen we ons aan die structuren aan.

We verankeren ze in onszelf.

Logisch ook.

We worden geboren in het programma,
en het programma wordt geboren in ons.

Het is uiteindelijk hetzelfde.

We passen onze eigen frequentie aan
aan de frequentie om ons heen.

Dat moeten we wel.
We leren overleven.
We leren delen van onszelf onderdrukken.
We leren de buitenwereld scannen op veiligheid.

En er gaat niets mis.
Dit is allemaal onderdeel van het plan.
Onderdeel van je prenatale contract.

Voor mij zie ik nu dat mijn zenuwstelsel jarenlang in hyperalertheid leefde.

Altijd aan het scannen.
Altijd aan het voelen.
Altijd bezig spanning te voorkomen.

En hoewel het er van buiten functioneel uitzag,
voelde ik me vanbinnen volledig losgekoppeld van mezelf.

Maar nogmaals:
hoe weet je dat iets ongezond is,
als het alles is wat je ooit hebt gekend?

Een niet-normaal dat “normaal” wordt.
In ieder geval voor mijn zenuwstelsel.

Misschien is dat stille verlangen geen probleem dat opgelost moet worden. Misschien is het een herinnering dat er meer is.

Het signaal

En toen kwam mijn point of no return.
En hoe.

Het was een enorme innerlijke verschuiving.

Ik voelde het.
Ik wist het.

Maar het was tegelijkertijd ook te groot om te bevatten.
Op dat moment.

Het leven begon alles op te schudden.
Ik wist niet wat ik ermee moest.

Van buitenaf leek het crisis.
Verwarring.
Instabiliteit.

En oh boy,
voor die overlevingslaag in mij was dat het ook.
Absoluut.

Maar er was ook nog een andere laag in mij.
Een laag die mij droeg.
Een laag van waaruit ik voortdurend gerustgesteld werd.

Ga door.
Ga door.
Omarm alles in jezelf.
Omarm alles in jezelf.
Elke angst.
Elke trigger.
Omarm het.
Ga door.
Je bent op je pad.

Het was mijn Hogere Zelf dat mijn menselijke zelf wakker maakte.
Word wakker uit de droom.

Dus ik weet uit eigen ervaring
dat dit stille verlangen naar meer
er nooit is om je te verstoren.

Het is onderdeel van je plan.
Onderdeel van je prenatale contract.
Dit is het signaal.
Dit zijn je broodkruimels.

Een dieper bewustzijn in ons
dat ons terug probeert te leiden naar onszelf.

En natuurlijk helpt het leven zelf daarbij.

In elk moment.
In ieder aspect.
Alles is vóór je.
Alle relaties.
Alle triggers.
Al het ongemak.
Al het verlangen.
Alle breakdowns.

Ze zijn er om je te ondersteunen
in het worden van wat je werkelijk bent gekomen om te zijn.

Angst & ongemak

at proces kan ongelooflijk ongemakkelijk voelen.

Want op het moment dat we beginnen te voelen
dat er misschien meer is
voorbij de bekende structuren van het leven...

verschijnt vaak ook angst.

Angst voor verandering.
Angst om zekerheid te verliezen.
Angst om buiten te stappen
wat we “normaal” hebben leren noemen.

Ons overlevingssysteem
wil vasthouden aan het bekende.

Zelfs wanneer dat bekende ons pijn doet.

En misschien is dat wel waarom
zoveel mensen nooit echt dieper kijken.

We blijven het volgende moment najagen.
Het volgende doel.
De volgende relatie.
De volgende vorm van vervulling.

In de hoop dat daar
eindelijk vrede gevonden zal worden.

Maar angst zelf is juist de deur.

Want als het niet zo ongemakkelijk voelde,
zouden we dan ooit gaan zoeken?
Zouden we ons openen?

Waarschijnlijk niet.

De illusie van afscheiding

Ik geloofde dat veiligheid
buiten mij bestond.

In zekerheid.
In controle.
In weten waar het leven naartoe ging.

En mijn menselijke mind
loopt soms nog steeds dat pad op.

Terwijl ik nu weet
dat niets buiten mij
mij werkelijk veiligheid kan geven.

Omdat de diepere disconnectie
altijd binnenin plaatsvindt.

Het gaat uiteindelijk altijd
over de relatie
tussen mij en mij.

We zijn zo geconditioneerd
om buiten onszelf te zoeken naar:

liefde,
waarde,
erbij horen,
zekerheid,
vervulling.

En daarmee raken we los
van onze eigen innerlijke leiding.

Van onze diepere natuur.

Van onze verbinding met de Bron.

Dit is misschien wel
onze diepste menselijke ervaring:

de ervaring van afgescheidenheid.

Afgescheidenheid
van onze Ware Goddelijke Natuur.

En daaruit ontstaat
het gevoel alleen te zijn.

Losgekoppeld.

Verdwaald.

Maar geloof me.

Wanneer je je zo voelt,
open je je voor iets
ongelooflijk moois.

Iets diepgaands.

Je opent je voor
de verbinding met Jou.

Met jouw Hogere Bewustzijn.

De lijnen gaan open.

Je frequentie stijgt.

En wanneer die frequentie stijgt,
sta je op het punt te ontdekken

dat de verbinding zelf
nooit werkelijk verdwenen is.

Wat als het leven je probeert te openen?

Naar binnen keren

Dus de echte beweging
gaat maar één kant op:

naar binnen.

Niet omhoog.
Niet naar buiten.
Naar binnen.
Naar voelen.
Naar vertragen.
Naar luisteren.

Naar bewust worden van:
mijn zenuwstelsel,
mijn overlevingspatronen,
mijn angsten,
mijn conditioneringen,
mijn overtuigingen.

En langzaam,
door aanwezigheid,
bewustzijn
en intentie,
begon er iets te veranderen.

Hoe meer ik aanwezig bleef
bij mezelf,
hoe meer ruimte er ontstond.

En vanuit die ruimte
begon ik opnieuw verbinding te maken
met iets diepers.

Een rustigere intelligentie.
Een dieper weten.

Wat ik nu
mijn Hogere Mind noem.

Wat verandert er dan?

Het leven wordt niet ineens perfect.

Wat is perfect eigenlijk?

Maar je relatie met het leven verandert.

Hoe meer ik angst,
conditionering
en hyperalertheid
uit mijn systeem losliet...

hoe zachter het leven
begon te voelen.

Niet omdat de uitdagingen verdwenen,

maar omdat ik me er niet langer
volledig mee identificeerde.

Er is nu meer vertrouwen.

Meer aanwezigheid.

Meer alignment.

Meer flow.

En eerlijk?

Mijn zenuwstelsel
kan eindelijk beginnen te ontspannen.

Ik voel nu diep

dat dit menselijke leven,
en dit overlevingsmechanisme,

niet het hele verhaal zijn.

Bij lange na niet.

Er beweegt iets veel groters
door ons heen.

Iets dat ons leidt.

Iets dat ons ondersteunt.

En misschien gaat
deze menselijke reis

uiteindelijk wel over
het herinneren daarvan.

De weg terug naar jezelf begint vaak met vertragen genoeg om jezelf weer te kunnen horen.

Je bent je aan het herinneren

Als je dat stille verlangen
momenteel voelt...

Als het leven voelt
alsof het je wakker schudt...

Als oude structuren
niet meer lijken te passen...

Vertrouw me dan.

Ook al voelt het misschien
niet bepaald leuk,

je mag gefeliciteerd worden.

Je gaat open.

Je herinnert je.

Verder verkennen


Neem de tijd.
Verken op jouw tempo.
En geniet van het ontdekken
van steeds meer van wie je werkelijk bent.

Kies wat voor jou klopt.

Ontdek dit thema

Elk thema is een ingang.
Vertrouw wat resoneert en laat je intuitie je de weg wijzen.

Ga dieper

Voel je dat dit thema iets in je raakt?

Verken een SideTrack Journey en dompel jezelf onder om de transformatie dieper te onderzoeken en te ervaren.

Ervaar dit samen

Hoewel een groot deel van dit werk van binnen plaatsvindt, kan het ook heel waardevol zijn om deze thema's samen te verkennen.

Luister naar een podcast die is ontstaan vanuit een live verkenning en ontdek de inzichten, vragen en reflecties die zich ontvouwen in een gedeelde ruimte.


(Alleen in Engels)

Vervolg je reis

Het leven zelf is de reis.

CoreTrack ondersteunt je om dit werk stap voor stap te integreren in je dagelijks leven, één dag tegelijk.