Er gebeurde onlangs iets moois.
Iemand die door een van mijn cursussen beweegt, begon onder de lessen stukken van haar levensverhaal te delen.
Laten we haar Sophie noemen.
Ze schreef na één les. Toen na nog een. En nog een.
Gewoon uiting geven aan haar gevoelens en haar levensverhaal. Het delen met mij. Het delen met ieder ander die het wilde lezen, nu of later.
Zo open. Zo vrij. Zo liefdevol.
Prachtige reflecties.
En er kwamen herinneringen naar boven. Er verschenen verbanden.
Ze ging terug naar eerdere lessen, luisterde opnieuw, schreef verder en begon haar leven geleidelijk vanuit verschillende perspectieven te bekijken.
En terwijl ik een van haar laatste reflecties las, moest ik zo glimlachen.
Wow. Wat gebeurt hier?
En toen zag ik het:
Sophie was de cursus al aan het doen voordat de cursus haar überhaupt had verteld wat ze aan het doen was.
Een van de diepere bewegingen later in deze reis is precies dit: je levensverhaal weer in beeld brengen. Ordenen wat gefragmenteerd raakte. De delen van jezelf ontmoeten die verbonden bleven met momenten van angst, verlies, afscheiding of overweldiging.
Die beweging komt veel later in de cursus. Sophie was daar nog niet.
Niemand had haar de opdracht gegeven om haar levensverhaal opnieuw te ordenen.
Ze was gewoon aan het schrijven. Woorden geven aan wat opkwam.
En organisch begon ze zichzelf opnieuw te ordenen.
Ik hou hier zo van.
Dit is zo’n mooi proces.
Wanneer we door ervaringen bewegen die ons menselijke systeem overweldigen, kunnen delen van ons bewustzijn en onze energie verbonden blijven met die momenten. Ons verhaal raakt verspreid over herinneringen, emoties, tijdlijnen en ervaringen die nog lading dragen.
We voelen die fragmentatie op allerlei manieren. De mind beweegt in verschillende richtingen. Focus wordt lastiger. Oude situaties blijven aan ons trekken. Een moment van nu kan ineens het emotionele gewicht dragen van iets dat jaren geleden gebeurde.
De stukken terugbrengen in ons bewustzijn brengt ordening op gang.
We herinneren ons. We geven de ervaring woorden. We plaatsen haar in het leven dat we werkelijk hebben geleefd. We voelen wat daar nog leeft. En de emotionele lading kan gaan bewegen.
De gebeurtenis blijft deel van ons verhaal. Onze relatie ermee verandert.
Wanneer de lading verandert, verandert onze binnenwereld mee. Het verleden mag verleden worden. De toekomst opent zich voorbij de verwachting dat dezelfde pijn opnieuw zal gebeuren.
Zo begint herhaling los te komen.
Dezelfde onderliggende beweging kan verschijnen via verschillende gezichten, verschillende relaties en verschillende situaties, omdat de delen die het nog dragen erom vragen gezien, gevoeld en thuisgebracht te worden.
En dit was precies wat ik zag gebeuren in Sophies reflecties.
Bij elke audio en meditatie bleef Sophie haar ervaringen delen.
In het begin klonk het verhaal ongeveer zo:
Mijn ouders gaven me niet wat ik nodig had.
Mijn moeder was niet beschikbaar voor me op de manier waar ik naar verlangde.
Mijn vader kon niet herstellen wat er gebeurde.
Mijn zonen gingen bij hun vader wonen.
Ik was niet genoeg voor hen toen ze mij nodig hadden.
Er zat echte pijn in die woorden.
Die pijn had ruimte nodig. Ruimte om gevoeld, gehoord en in woorden gevat te worden.
Dus bleef ze schrijven.
En terwijl ze dat deed, begonnen ook andere delen van haar verhaal te spreken.
Naast de pijn begonnen er andere waarheden te verschijnen.
Ik héb complete Liefde gekend als klein meisje.
Mijn vader deed ongelooflijk zijn best.
Mijn zussen vonden hun eigen manieren om te leven met wat er in ons gezin gebeurde.
Ik droeg de Liefde die ik kreeg verder.
Ik gaf haar aan mijn kinderen.
Mijn zonen en ik vinden elkaar weer.
Haar leven opende zich naar een wijder beeld.
De moeilijke ervaringen hadden nog steeds hun plek. En nu kwam er meer van haar leven voor haar beschikbaar.
Meer perspectieven. Meer begrip. Meer compassie. Meer Liefde.
En toen schreef ze één zin die me stil zette:
“Ik hou ervan hoe ik van hen hou.”
Daar was het.
Liefde.
Dit is wat mij zo diep raakte.
Haar eerste verhaal droeg een werkelijk deel van haar ervaring.
En het was niet compleet.
Wanneer er iets pijnlijks gebeurt, kan onze ervaring zich rond dat moment organiseren. Zeker wanneer we jong zijn, overweldigd, of niet in staat om volledig te verwerken wat er gebeurt.
Een deel van ons blijft verbonden met de ervaring zoals we die toen kenden.
Ik was alleen.
Ik werd niet gekozen.
Er was niemand.
Ik was niet genoeg.
Die ervaringen zijn echt.
Ánd meer van het verhaal kan zichtbaar worden.
Naarmate onze capaciteit groeit, kunnen we terugkeren naar wat er gebeurde vanuit het bewustzijn dat we nu hebben. We kunnen dingen zien die ons jongere zelf niet kon zien. Voelen wat toen niet gevoeld kon worden. Liefde herkennen die onzichtbaar werd onder pijn, angst of afscheiding.
We keren terug om meer van onszelf en meer van wat waar was op te nemen.
Dit is een van de bewegingen van Integratie zoals ik die ervaar. Mind, emoties en lichaam beginnen zich opnieuw te ordenen rond een diepere verbinding met onszelf en met Source.
De oude ervaring vindt haar plek.
En daarnaast wordt er meer mogelijk.
Er is een groot verschil tussen een beter verhaal maken en het grotere verhaal zichtbaar laten worden.
Een beter verhaal kan ons wegbewegen van wat pijn deed. Het grotere verhaal geeft ruimte aan alles wat waar was.
Dit deed mij pijn.
Ánd:
Er was ook Liefde.
Ik voelde me alleen.
Ánd:
Ik kan nu zien wat ik toen niet kon zien.
Er ontbrak iets.
Ánd:
Er is mij ook iets gegeven.
Alles mag zijn plek vinden binnen het grotere geheel.
Dat is wat zo mooi voelde aan het zien ontvouwen van Sophies proces.
Ze stond zichzelf toe om meer van haar leven te ontdekken.
Het verhaal werd wijder.
En dit alles begon met iets ongelooflijk eenvoudigs.
Ze schreef.
Ze gaf taal aan wat in haar had geleefd.
Er is iets krachtigs aan woorden geven aan ervaring en lang genoeg aanwezig blijven om te horen wat er volgt.
Er komt een herinnering op. Je schrijft haar op.
Er volgt een andere herinnering. Er verschijnt een verband.
Je merkt dat de manier waarop je iets tien jaar geleden begreep anders is dan hoe je het vandaag begrijpt.
Je ziet het kind dat je was. De ouder die je werd. De keuzes die je maakte vanuit wat je toen wist.
De Liefde die je ontving.
De Liefde die je miste.
De Liefde die je verder droeg.
En geleidelijk gaan stukken die ooit los leken weer bij hetzelfde leven horen.
Jouw leven.
Ons bewustzijn blijft zich uitbreiden. We blijven ons leven vanuit nieuwe plekken zien.
Word nieuwsgierig naar het verhaal dat nu in jou leeft.
Welke delen zijn al vaak verteld?
Welke momenten dragen nog zoveel energie dat ze alles eromheen lijken te bepalen?
Welke stemmen zijn er klaar voor om gehoord te worden?
En wat wordt er nog meer zichtbaar wanneer je lang genoeg bij je verhaal blijft om er meer van te laten spreken?
Geef het woorden.
Luister.
Laat het verhaal zich ontvouwen.
Wat zich als eerste toont, kan volkomen waar zijn.
En er kan meer waarheid naast liggen te wachten.
Meer perspectief.
Meer begrip.
Meer van jou.
Meer Liefde.
Dit is wat ik zag gebeuren terwijl Sophie schreef.
Haar levensverhaal werd wijder.
De pijn vond haar plek binnen een groter geheel. Liefde werd ernaast zichtbaar. Delen van haarzelf die verbonden waren gebleven met oude ervaringen konden weer gaan bewegen.
Ze werd in staat om het grotere verhaal te ontvangen.
Heling kan beginnen door je verhaal woorden te geven.
En terwijl je blijft luisteren, begint het grotere verhaal zich te tonen.
Hier gaat vrijheid open.
We kijken. We ordenen opnieuw. We brengen wat we vinden in bewustzijn en Liefde.
De oude lading mag tot rust komen. Energie gaat anders bewegen. Innerlijke vrede krijgt meer ruimte om te ontstaan.
En vanuit die nieuwe innerlijke ordening komt een andere toekomst beschikbaar.
Meer mogelijkheid. Meer Liefde. Meer vreugde. Meer avontuur.
Meer vrijheid om te creëren vanuit wie je nu bent.
Als deze beweging iets in jou raakt, opent Zelfliefde #2 een diepere reis naar de delen van onszelf die afscheiding leerden, de Liefde die daar altijd onder is gebleven, en de beweging van onszelf Thuisbrengen.
Je bent welkom om die in je eigen ritme te verkennen.
Neem de tijd.
Verken op jouw tempo.
En geniet van het ontdekken
van steeds meer van wie je werkelijk bent.
Kies wat voor jou klopt.
Elk thema is een ingang.
Vertrouw wat resoneert en laat je intuitie je de weg wijzen.
Voel je dat dit thema iets in je raakt?
Verken een SideTrack Journey en dompel jezelf onder om de transformatie dieper te onderzoeken en te ervaren.
Hoewel een groot deel van dit werk van binnen plaatsvindt, kan het ook heel waardevol zijn om deze thema's samen te verkennen.
Luister naar een podcast die is ontstaan vanuit een live verkenning en ontdek de inzichten, vragen en reflecties die zich ontvouwen in een gedeelde ruimte.
(Alleen in Engels, maar gebruik vooral de ondertitels als dat fijn voor je is)
Het leven zelf is de reis.
CoreTrack ondersteunt je om dit werk stap voor stap te integreren in je dagelijks leven, één dag tegelijk.
The Source.guide is een creatie vanuit liefde, tot leven gebracht door:
Yes Creation BV
Ooiweg 7
7312 AK Apeldoorn
We horen graag van je.
Je kunt ons ook hier vinden:
Facebook | Instagram | LinkedIn
Naar boven