Als de realiteit holografisch is,
dan bevat elk persoonlijk verhaal het geheel.
Dat klinkt misschien abstract.
Maar als deze realiteit een verdichte laag is
van een veel groter veld -
een kleinere versie die de volledige blauwdruk bevat -
dan leeft ieder van ons dat grotere verhaal
via zijn eigen menselijke leven.
De pijn.
Het verlies.
Het verlangen.
De verwarring tussen kracht en machteloosheid.
Slachtoffer en dader.
Liefde en verlatenheid.
Alles voert uiteindelijk terug
naar één wortel:
De afscheiding van onze Goddelijke natuur.
De afscheiding van onze Schepper.
En die afscheiding ervaren we
voor het eerst in onze families.
Creatie beweegt door drie fundamentele stromen:
De Goddelijke Vader.
De Kosmische Mind.
Structuur.
Richting.
Focus.
Creatie door gedachte.
De Goddelijke Moeder.
Levende Spirit.
Dragende aanwezigheid.
Belichaamde veiligheid.
De Adem van het Leven, het Hart dat de hele Schepping samenhoudt.
De energie die de Schepping doordrenkt met coherentie.
En liefde. Diepe liefde. En zelfliefde.
En de Goddelijke Zoon.
Die Mind en Hart samenbrengt
in fysieke manifestatie.
In vorm.
Wanneer deze drie in coherentie bewegen,
stroomt creatie vanzelf.
Maar op deze planeet
is het Moederprincipe
heel lange tijd diep onderdrukt geweest.
Dit heeft niets met gender te maken.
Het gaat over een vorm van energie.
De energie van het hart.
Van dragen.
Van zachtheid.
Van belichaamde liefde.
Wanneer dit principe ontbreekt,
worden systemen star.
Het ego neemt de leiding.
Afscheiding wordt de onderstroom, en daaruit ontstaan competitie, gebrek en angst.
In zulke systemen verandert echte spiritualiteit
in controlerende religieuze structuren
en ontstaan systemen zonder compassie.
We leven allemaal met de afwezigheid van deze energie op deze planeet.
We voelen allemaal de gevolgen ervan.
In mijn leven
was die afwezigheid letterlijk.
Maar wat persoonlijk is,
is ook collectief.
De mensheid zelf draagt deze breuk.
En zonder veiligheid
wordt liefde moeilijker toegankelijk.
De reis die ik heb gelopen
was niet alleen de mijne.
Het was een microversie
van een veel grotere wond.
En ook de heling
is collectief.
Oh, wat had ik gewild dat het met nieuwsgierigheid was begonnen.
Maar wanneer je diep door je knieën zakt,
kun je ook het hoogst springen.
Dus zakte ik.
In lagere frequenties van angst.
En het gevoel vast te zitten.
Financieel.
Relationeel.
Mentaal.
En misschien wel het meest in mijn lichaam.
Met een zenuwstelsel dat rust was vergeten.
Toen kwam er iets op mijn pad:
een cursus over zelfliefde.
Zelfliefde?
Hoe zou dat dit kunnen oplossen?
Maar het ging nooit om de cursus.
Het ging om de verschuiving in frequentie.
En toen gebeurde mijn eerste bewuste verbinding met Source.
Er werd iets geactiveerd.
Alsof een draad weer werd aangesloten.
Alsof een stroom zacht begon te stromen.
Geen kennis.
Ervaring.
Frequentie.
Herinnering.
De stroom bleef stromen...
Er was geen weg terug.
En dat zou ik ook nooit gewild hebben.
Vanuit die verbinding begon alles zich te openen.
Kosmologie.
De frequentie van de Goddelijke Vader.
Caroline Cory heeft mij enorm geholpen
om mijn weg terug naar huis te vinden.
Van daaruit dook ik diep
in alles wat hier te ontdekken is.
Eckhart Tolle.
Bashar.
Abraham Hicks.
Louise Hay.
Byron Katie.
Systemisch werk.
Trauma en het zenuwstelsel.
Polyvagaaltheorie.
Ademwerk.
Lichaamswerk.
Diepe traumaverwerking.
In welke vorm dan ook.
En toch… altijd, altijd
binnen het grotere verhaal van deze planeet
en het herinneren van het Goddelijke Wezen dat ik werkelijk ben.
Het herinneren van mijn verbinding
met mijn Goddelijke Ouders.
Het herinneren
hoe ik gedragen word door mijn Schepper
en door mijn ware Goddelijke Essentie.
En in die aanwezigheid,
in die energie,
begonnen laag na laag dingen zich te openen.
De frequenties in mij begonnen te stijgen.
Overtuigingen begonnen af te brokkelen.
En mijn onderscheidingsvermogen
werd steeds dieper.
Want elke stem draagt een bepaalde bandbreedte,
en alles droeg bij aan mijn bewustzijn.
Ik nam alles op als een spons,
liet het zich in mij ontvouwen
en een nieuwe coherentie van binnenuit vinden.
En ik ontdekte
dat wanneer die diepere, bredere laag van de Source-verbinding eenmaal verankerd is —
wanneer je verbinding voorbij de matrix opnieuw is hersteld —
je naar de matrix kunt kijken
zonder erin te verdwijnen.
En vanaf dat moment
begint een prachtige reis
binnen de menselijke ervaring.
We leven binnen een veld van afscheiding.
Het is echt.
Het heeft zenuwstelsels gevormd.
DNA.
Collectief geheugen.
Overtuigingssystemen.
Structuren van controle.
Sommigen noemen het een prison planet.
En in veel opzichten is dat ook zo.
Omdat de frequentie van afscheiding ons hier behoorlijk kan vasthouden.
Omdat het onze waarneming vernauwt.
Omdat angst genormaliseerd is.
Omdat we zijn vergeten.
Vergeten waar we vandaan komen.
Vergeten hoe groots we werkelijk zijn.
Vergeten dat we verbonden zijn.
Wanneer je vergeet wie je bent,
voelt de wereld veel beperkter dan ze werkelijk is.
Of misschien nog preciezer:
dan wie jij werkelijk bent.
Maar hier ligt de paradox.
Deze dichtheid — dit vergeten —
draagt ook een enorm geschenk in zich.
Het is een initiatieveld.
Een ruimte voor enorme groei van bewustzijn.
We zijn hier gekomen om er volledig gebruik van te maken.
Om er diep in te zakken.
Om ervaringen op te doen
waardoor we enorm kunnen groeien.
We zijn hier gekomen
om erbinnen te herinneren.
En wanneer die herinnering terugkeert,
verdwijnen de muren.
Het waren nooit echt muren.
Het waren frequenties.
En frequenties kunnen verschuiven.
Ik zie patronen.
Ik neem informatie op als een spons.
Ik integreer.
Herorganiseer.
Verbind en breng samen.
Innerlijk ontvouwt zich iets -
en er begint iets nieuws te ontstaan.
Sommigen dragen sterke fysieke kracht.
Anderen scherpe mentale precisie.
Weer anderen een zachte, voedende aanwezigheid.
Ik draag emotionele diepte.
Intensiteit.
En de bereidheid om door turbulentie heen te bewegen
zonder me ervan af te keren.
Mijn pad is geweest
om het volledige spectrum van de menselijke ervaring binnen te gaan -
en toe te laten dat het mijn hart opent
in plaats van sluit.
Langzaam wordt turbulentie compassie.
Chaos wordt helderheid.
Angst verandert in liefde.
Langzaam, door al deze ervaringen heen,
daalt er iets dieps in.
Diep.
Stil.
Onomkeerbaar.
Er is geen ultiem boek.
Geen ultieme autoriteit.
Elke leraar draagt een bepaalde frequentielaag.
Op een bepaald moment
opent die laag iets.
Later kan er een andere laag nodig zijn.
Niets was verkeerd.
Alles maakte deel uit van het ontvouwen.
The Source is niet ontstaan
omdat ik iets had gemasterd.
Het ontstond
omdat ik bleef doorlopen.
Door mijn eigen fragmentatie.
Door overleving.
Door conditionering.
Door afscheiding.
En omdat ik weigerde
het te bypassen.
Lange tijd leerde ik binnen bestaande structuren.
Binnen leraren.
Binnen groepen.
Binnen velden die mij vormden en voedden.
Het heeft me zóveel gebracht.
En daar ben ik diep dankbaar voor.
Ik had de reis tot dat moment niet kunnen maken zonder dat.
Het is allemaal onderdeel van een prachtig proces.
En toch komt er een moment
waarop je niet langer binnen het veld van iemand anders kunt blijven.
Op het moment dat ik de subtiele draden voelde
die me nog verbonden,
realiseerde ik me:
Als ik niet volledig in mijn eigen frequentie ga staan,
zal deze ruimte nooit werkelijk vrij zijn.
Als ik ervoor kies om hier te blijven,
zal dat vanuit angst zijn.
En dan wordt angst de basis
van alles wat ik ben en doe.
En dat wil ik niet.
Ik kies voor liefde.
Ik kies voor liefde
voor de unieke energie die ik ben en meebreng.
Ik kies voor liefde
voor mijn unieke purpose.
Deze stap zetten is moeilijk,
want een deel van mij voelde het als opnieuw weggaan.
En toch wist ik diep vanbinnen:
dit is rijping.
Als ik deze stap toelaat,
laat ik deze creatie
volledig haar eigen unieke energie en purpose belichamen.
En in die toestemming
geef ik mezelf de ruimte
om volledig mezelf te zijn.
En voor mij
is dat pure zelfliefde.
Wat overblijft
is precisie.
Puurheid.
The Source is niet mijn creatie.
Het is de ruimte die ontstond
omdat ik dagelijkse afstemming nodig had.
Zonder herkalibratie
trekt het collectieve veld sterk.
Ik deel
omdat het in mijn natuur ligt
om te integreren en te transmitteren.
Simpelweg als frequentie.
Alles wat je in The Source vindt
is eerst geleefd.
Gevoeld.
Geïntegreerd.
Pas daarna
kreeg het vorm.
Mijn verhaal is niet bijzonderder.
Het is simpelweg mijn configuratie
van hetzelfde grotere verhaal.
Afscheiding.
Verlangen.
Ontwaken.
Integratie.
Als iets in jou hier resoneert,
is dat niet door mij.
Het is omdat je eigen herinnering
in beweging komt.
En daar
begint deze reis werkelijk.
Laat je begeleiden in bewustzijnsverruiming
en diepe, belichaamde ervaringen.
Begin te ontdekken
wie je bent, waar je bent,
en waarvoor je hier werkelijk bent.
Breng je menselijke zelf in afstemming
met je Goddelijke Essentie
en ervaar wat zich van daaruit ontvouwt.
The Source.guide is een creatie vanuit liefde, tot leven gebracht door:
Yes Creation BV
Ooiweg 7
7312 AK Apeldoorn
We horen graag van je.
Je kunt ons ook hier vinden:
Facebook | Instagram | LinkedIn
Naar boven