Ik denk dat veel mensen het stilletjes in zich meedragen.
Een verlangen naar iets meer.
Niet per se meer succes,
meer prestaties
of meer spullen…
maar iets diepers.
Een subtiel gevoel
dat er iets aan het leven niet helemaal klopt.
Ik weet dat ik dat heel lang heb gevoeld.
Maar hoe herken je zo’n gevoel,
wanneer iedereen om je heen deze realiteit “normaal” noemt?
Dus ging ik gewoon door.
Leven op de manier
waarop ik had geleerd dat het hoorde.
Proberen erbij te horen.
Proberen het “goed” te doen.
Proberen veiligheid te creëren.
En toch…
bleef dat stille gevoel aanwezig.
“Er moet meer zijn dan dit.”
Niet als gedachte.
Meer als een innerlijk weten.
En als ik nu terugkijk,
denk ik dat dat gevoel nooit willekeurig was.
Het was guidance.
De meesten van ons groeien op binnen systemen van conditionering.
Ideeën over:
succes,
relaties,
veiligheid,
presteren,
identiteit
en hoe het leven eruit zou moeten zien.
En langzaam,
zonder dat we het echt doorhebben,
beginnen we ons aan te passen aan die structuren.
We leren overleven.
We leren delen van onszelf onderdrukken.
We leren de buitenwereld scannen op veiligheid.
Ik zie nu dat mijn zenuwstelsel jarenlang leefde in hyperalertheid.
Altijd aan het scannen.
Altijd aan het voelen.
Altijd bezig spanning te voorkomen.
En hoewel het er aan de buitenkant functioneel uitzag,
voelde ik me vanbinnen vaak afgesneden van mezelf.
Maar hoe weet je dat iets ongezond is,
wanneer het alles is wat je ooit hebt gekend?
Een niet-normaal dat “normaal” wordt.
Tenminste… voor mijn zenuwstelsel.
Op een bepaald moment
begon het leven dingen door elkaar te schudden.
En wat ik eerst interpreteerde als crisis,
verwarring
of instabiliteit…
bleek uiteindelijk iets totaal anders te zijn.
Een dieper deel in mij
dat me probeerde wakker te maken.
Want dat stille verlangen naar meer
is er niet om ons te verstoren.
Het is een signaal.
Een broodkruimelspoor.
Een dieper bewustzijn in ons
dat ons probeert terug te leiden naar onszelf.
En vaak begint het leven zelf daarbij te helpen.
Relaties.
Triggers.
Ongemak.
Verlangen.
Breakdowns.
Allemaal uitnodigingen
om dieper te gaan kijken.
Dat proces kan ontzettend ongemakkelijk voelen.
Want op het moment dat we beginnen te voelen
dat er misschien meer bestaat
voorbij de bekende structuren van het leven…
verschijnt vaak ook angst.
Angst voor verandering.
Angst om zekerheid te verliezen.
Angst om buiten datgene te stappen
wat we “normaal” hebben leren noemen.
Ons overlevingssysteem
wil vasthouden aan het bekende.
Zelfs wanneer dat bekende ons pijn doet.
En misschien is dat wel waarom zoveel mensen nooit echt dieper kijken.
We blijven het volgende moment najagen.
Het volgende doel.
De volgende relatie.
De volgende vorm van vervulling.
In de hoop dat dáár eindelijk rust gevonden wordt.
Maar wat als angst zelf
niet het probleem is?
Wat als angst juist de deur is?
Wat als wat we een “midlifecrisis” noemen
eigenlijk bewustzijn is dat ons wakker probeert te maken?
Heel lang geloofde ik
dat veiligheid buiten mij lag.
In zekerheid.
In controle.
In weten waar het leven naartoe ging.
Maar langzaam begon ik te beseffen:
niets buiten mij
kon me werkelijk veiligheid geven.
Omdat de diepere disconnectie
binnenin mij plaatsvond.
We hebben geleerd buiten onszelf te zoeken naar:
liefde,
waarde,
verbinding,
zekerheid,
vervulling.
En daardoor raken velen van ons langzaam afgesneden
van onze eigen innerlijke leiding.
Van onze diepere natuur.
Van de verbinding met Source.
En misschien is dat wel één van de diepste menselijke ervaringen:
de ervaring van afscheiding.
Je alleen voelen.
Afgesneden.
Verdwaald.
Terwijl onder alles…
de verbinding nooit echt verdwenen is.
Dus de echte beweging
werd een beweging naar binnen.
Niet omhoog.
Niet naar buiten.
Naar binnen.
Naar voelen.
Naar vertragen.
Naar luisteren.
Naar bewust worden van:
mijn zenuwstelsel,
mijn overlevingspatronen,
mijn angsten,
mijn conditionering,
mijn overtuigingen.
En langzaam…
via aanwezigheid,
bewustzijn
en intentie…
begon er iets te veranderen.
Hoe meer ik aanwezig bleef bij mezelf,
hoe meer ruimte er ontstond.
En vanuit die ruimte
begon ik opnieuw verbinding te maken met iets diepers.
Een rustigere intelligentie.
Een dieper weten.
Wat ik nu mijn Hogere Mind noem.
Het leven wordt niet ineens perfect.
Maar je relatie met het leven verandert.
Hoe meer ik angst, conditionering
en hyperalertheid uit mijn systeem losliet…
hoe zachter het leven begon te voelen.
Niet omdat uitdagingen verdwenen,
maar omdat ik me er niet langer volledig mee identificeerde.
Er is meer vertrouwen nu.
Meer aanwezigheid.
Meer alignment.
Meer flow.
En eerlijk…
mijn zenuwstelsel kan eindelijk beginnen te ontspannen.
Ik voel nu diep
dat dit menselijke leven
en dit overlevingsmechanisme
niet het hele verhaal zijn.
Niet eens in de buurt.
Er beweegt iets veel groters door ons heen.
Iets dat ons leidt.
Ons ondersteunt.
En misschien gaat deze menselijke reis
uiteindelijk wel daarover:
dat herinneren.
Neem de tijd.
Verken op jouw tempo.
En geniet van het ontdekken
van steeds meer van wie je werkelijk bent.
Kies wat voor jou klopt.
Verken deze themapagina
voor een overzicht en bijbehorende journeys.
Duik dieper in een van de journeys
en ervaar dit thema op een praktische manier.
Begin met de eerste 30 dagen van de CoreTrack
en ontdek dit werk stap voor stap.
The Source.guide is een creatie vanuit liefde, tot leven gebracht door:
Yes Creation BV
Ooiweg 7
7312 AK Apeldoorn
We horen graag van je.
Je kunt ons ook hier vinden:
Facebook | Instagram | LinkedIn
Naar boven